Dag 2 en 3: in de omgeving van Remi’s dorp

‘Ik zou haar, die mij opgevoed had, die mij zoo menigmaal had geliefkoosd, die ik beminde, niet terugzien–mijn moeder.’

dag 2, dinsdag 12 juli, Clermont-Ferrand naar Laborde, 100 km met de bus, 15 met de fiets

Clermont Ferand is een welvarende stad vanwege één reden: Michelin. Er werken 12 duizend mensen en de werkgelegenheid die het biedt is veel groter. Erik heeft verleden jaar Valenciennes meegemaakt waar de textiel verdwenen was. Een groot verschil met deze stad.
Met de taxi naar het station en daar nemen we de bus naar Ussel. De trein rijdt niet meer omdat een van de provincies waar de spoorlijn doorgaat weigert te betalen voor het onderhoud. We voorkomen zo een klim naar 1000 meter langs de Puy de Dome, die geen goed plan lijkt omdat Lauren nog weinig gefietst heeft. Op het station zetten we de fietsen in elkaar, en rijden tegen een heuvel op Ussel in. Hier heeft Rémi de eerste schoenen in zijn leven gekregen van Vitalis, schoenen met spijkers!

Maar we verklappen het maar: de schoenenwinkel die Hector Malot heeft beschreven zullen we nooit vinden, want deze heeft nooit bestaan. Het boek is geheel fictie en de plaatsbepalingen heeft hij waarschijnlijk uit gesprekken gehaald met bouwvakkers uit de regio in Parijs. Goede kaarten waren er in die tijd nog niet. Maar inmiddels zijn we van mening dat de route wel degelijk bestaat, namelijk in de hoofden van honderden millioenen mensen die het boek gelezen hebben. Aan ons de taak om deze terug te vinden!

We klimmen een beetje en krijgen een regenbui op ons kop die al weer opgehouden is als we de regenpakken aan hebben. Na 15 km komen we aan bij Fabienne, membre de l’ association de Hector Malot. Ze woont in een boerderij aan het eind van een doodlopende weg in een prachtig valleitje. Het huis was oorspronkelijk een huis met één vertrek voor de bewoners met een open verbinding naar de stal met meestal één koe. In zo’n huisje, het standaard boerenhuis in de 19e eeuw, woonde Rémi ook met zijn ‘moeder’ Barbarin. Maar het is in de loop der jaren uitgebreid, en de oorspronkelijke vormen zijn niet meer te zien.

We praten honderduit over Hector Malot en bezoeken Meymac, het volgende dorp, waar Fabienne ook bij de gemeente werkt, en bij de grote bosbouwschool eerder gewerkt heeft. We beklimmen het laatste stukje van de Mont Audouze, en hebben een mooi uitzicht over de hele regio. We stoppen ook even in Chavanac en Audouze, 2 plaatsjes die uit de beschrijving in het boek lijken op Chavanon, maar het dus niet niet zijn. In Chavanc is het kleine gemeentehuisje opgebouwd uit natuurstenen die geheel rechthoekig gehakt zijn met de hand, wat een werk.

 

Bij haar thuis eten we heerlijke salade en slapen weer in een bed.

Fabienne heeft voor ons haar visie op het bestaan van Remi’s geboortedorp Chavanon opgeschreven: Waar is Remi’s dorp? – door Fabienne

En het fragment uit ‘Alleen op de wereld’ van de tocht van Remi en Vitalis van Chavanon naar Ussel: Remi krijgt schoenen en heeft zijn eerste optreden


dag 3, woensdag 13 juli, Laborde naar 5 km voor Chastang, 80 km

Eerste fietsdag

Na het ontbijt afscheid genomen van Fabienne. Lauren heeft een route over de kleinste weggetjes uitgezocht die we goed kunnen volgen. Zelfs een stuk over een zand weggetje door een bos. TIjdens het eten op het gras loopt Erik waarschijnlijk een teek op zijn penis op die hij twee dagen later ontdekt. Oppassen voor een lyme ontsteking dus.

In Eggletons lunchen we met een vissalade bij een erg lieve dame die ons moedig vindt zo op de fiets. Het dorp ziet er verlaten uit maar ze vertelt ons dat de helft van het dorp uit studenten bestaat. 4000 studenten 4000 andere inwoners. En de meeste studenten zijn op vakantie. Ze studeren aan een school voor beroepen in de bouw. En inderdaad als we het dorp uitrijden zien we een aantal mensen met grote kranen bouwen aan niks. Oefenen om zo’n ding te besturen.

De hele dag fietsen we door gebieden waar je Remi bijna kan zien lopen. Glooiende heuvels, dorpjes waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan, blaffende Capi’s, Zerbino’s en Dolces (honden), overal staan Rousette’s (koeien) in de weilanden die ons ongegeneerd aankijken en we zien zelfs een affiche voor een bos met Joli-coeurs (apen). Nog geen kunstenaars in vreemde kleding gezien maar wat niet is kan nog komen…

Vanaf Corrèze nemen we de fiets/autoversie van de Santiago de Compostella, een lange afdaling langs de rivier de Corrèze naar Tulle. Een immens hoog viaduct rijst boven ons uit van de ene naar de andere kant van het dal.

In Tulle eten we salades en brood in een parkje. Lauren is uitgeput en valt half in slaap. Het is een raar stadje. Een beetje eng zo ingesloten in het dal met hoge huizen die op je neerkijken. Het is moeilijk om de stad uit te komen. Erik wil even langs de snelweg gaan fietsen maar Lauren doet dat liever niet. Na een tijdje vinden we een route, die overigens volgens het bordje over 5 km barré (afgesloten) is. We weten: dit geldt meestal niet voor fietsers en gaan op pad. We rijden al klimmend door verlaten bossen terwijl het wat donkerder begint te worden. Na de 5 km blijkt dat ze een nieuwe brug bouwen. Erik maakt een bruggetje van planken en we sjouwen wat. Daarna komen we lange tijd niemand tegen.

Bij een meertje met restaurant aangekomen vragen we of we langs het meertje mogen slapen. Dat mag niet maar het kan wel aan de andere kant van het restaurant. Daar zetten we onze tent op en drinken een drankje in het restaurant. Dit gebied is het begin van het toeristischere gebied. We slapen in de tent.
Jour 2. mardi, julliet 13, Clermont-Ferrand à Laborde, à 100 km en bus, 15 à vélo

Consiste la ville natale de Remi?

“Je lui avais qui me avait soulevé, donc je l’avais caressé souvent, que j’aimais, ne regarde pas en arrière – ma mère.”

Clermont Ferand est une ville prospère pour une raison: Michelin. Elle emploie 12 mille personnes et les emplois qu’il fournit beaucoup plus. Erik etait dernière année àValenciennes où le tissu a disparu. Une grande différence avec cette ville.
En taxi de la gare et là, nous prenons le bus pour Ussel. Le train ne fonctionne pas parce que l’une des provinces où le chemin de fer continue refusent de payer pour l’entretien. Nous empêchons une montée à 1000 mètres le long du Puy-de-Dôme, qui ne semble pas une bonne idée parce que Lauren a pédalé peu. A la gare, nous avons mis les vélos ensemble et monter sur une colline à Ussel. Ici Rémi a obtenu les premières chaussures dans sa vie chaussures avec des clous!

Mais nous disons: le magasin de chaussures a décrit Hector Malot nous ne trouverons jamais parce qu’il n’a jamais existé. Le livre est entièrement fiction et les villages qu’il a probablement pris des entretiens avec les travailleurs de la construction de la région de Paris. Les bonnes cartes, il y avait à ce moment-là encore. Mais maintenant, nous croyons qu’il existe de la route, à savoir dans l’esprit des centaines de millions de personnes qui ont lu le livre. Il est de notre devoir de le retrouver!

Nous montons un peu et obtenir une pluie sur nos têtes. Après 15 km, nous arrivons à Fabienne, membre de l ‘Association Hector Malot. Elle vit dans une ferme au bout d’un cul-de-sac dans une belle vallée. La maison était à l’origine une maison avec une chambre pour les résidents avec une connexion ouverte à la grange avec la plupart du temps une vache. Dans cette maison, la ferme standard au 19ième siècle, Rémi vivait avec sa mère Barbarin. Mais il a élargi au fil des ans, et les formes originales ne sont pas visibles.

Nous parlons beaucoup de Hector Malot et visiter Meymac, le prochain village, où Fabienne travaille à la municipalité, et à la grande école forestière avant. Nous grimper le dernier morceau de Mont Audouze, et ont une belle vue sur toute la région. Nous nous arrêtons aussi à Chavanac et Audouze, deux villes qui ressemblent à Chavanon, mais ne sommes pas de la description dans le livre. Chavanac dans la petite maison de ville construite en pierre qui sont coupés main rectangulaire, quel travail.

Chez elle, on mange une délicieuse salade et dormir dans un lit.

Fabienne écrivit son point de vue sur l’existence de Chavanon nous: Waar is Remi’s dorp? – door Fabienne

Et le fragment de “Alone in the World” pour la tournée de Remi et Vitalis de Chavanon a Ussel: Remi krijgt schoenen en heeft zijn eerste optreden
Jou 3, 13 julliet, de Laborde à Chastang, 80 km

premier jour du cyclisme

Après le petit déjeuner nous disons adieu à Fabienne. Lauren a choisi une route sur les plus petites routes que nous pouvons suivre. Même une pièce sur un chemin de terre à travers une forêt. Pendant le dîner sur l’herbe Erik est probablement une tique sur son pénis qu’il a découvert deux jours plus tard. Méfiez-vous d’une infection de Lyme ainsi.
En Eggletons nous avons le lunch avec une salade de poisson avec une dame très douce qui nous aime si courageusement sur le vélo. Le village semble désert mais elle nous dit que la moitié du village existe des élèves. 4000 étudiants et 4000 autres personnes. Et la plupart des étudiants sont en vacances. Ils étudient dans une école pour les professions dans la construction. Et en effet, si nous quittons le village, nous voyons un numéro de build de personnes avec de grandes grues à rien. Pratique pour contrôler une telle chose.
L’ensemble du cycle de nous d’une journée à travers les zones où vous pouvez presque voir Remi à pied. Les collines, les villages où le temps semble s’être arrêté, aboyer, Zerbino et Dolces (chiens) Capi partout sont (les vaches) de Rousette dans les prés qui nous regardent tous dehors et nous voyons même une affiche pour une forêt avec Joli-coeurs (singes). Non vu des artistes dans des vêtements étranges mais ce qui est pas encore venu …
De Corrèze nous prenons la version vélo / voiture de Saint Jacques de Compostelle, une longue descente le long de la rivière Corrèze à Tulle. Un immense grand viaduc monte au-dessus de nous de l’une à l’autre côté de la vallée.
à Tulle on mange des salades et du pain dans un parc. Lauren est épuisé et tombe à moitié endormi. Il est une ville bizarre. Un peu effrayant comme enfermé dans la vallée avec de grandes maisons qui ont l’air sur vous. Il est difficile de sortir de la ville. Erik veut arrêter le long des vélos de route, mais Lauren ne veut pas que. Après un certain temps, nous trouvons une voie qui, selon le signe environ 5km barré (fermé) est. Nous savons: ce n’est généralement vélo et partit. Nous roulons déjà l’escalade à travers les forêts tout en laissant ça commence à devenir plus sombre. Après 5km spectacles qu’ils construisent un nouveau pont. Erik fait un pont de planches et de ce que nous portons. Puis nous arrivons un rien de temps longtemps contre.
Au bord d’un lac avec un restaurant arrivés nous demandons si nous pouvons dormir le long du lac. Cela ne doit pas mais il peut être de l’autre côté du restaurant. Nous installons notre tente et profiter d’un verre dans le restaurant. Cette zone est le début de la zone de toeristischere. Nous dormons dans la tente.

Advertenties

6 Reacties op “Dag 2 en 3: in de omgeving van Remi’s dorp

  1. Wat een rotbeesten zijn het toch…. De donkerste plekjes weten ze nog te vinden 😉

    Ik vraag me af of Remi daar ook veel last van heeft gehad in zijn tijd. Misschien had Arthur wel Lyme?

    Like

    • Je kent het boek goed! Overigens schijnen crepes ook wafels te zijn, en krijgt hij in het oorspronkelijke boek niets omdat zijn stiefbader de ingediënten wil voor uiensoep!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s